Schutting op de erfgrens: afspraken met de buren

De eerste keuze is waar de schutting komt. Dat bepaalt wie eigenaar is, wie beslist en wie betaalt.

Kiest u voor eigen grond, zet de schutting dan een paar centimeter binnen de grens. Dan blijven ook de palen, de funderingen en de onderplaten op uw grond. Een onderplaat is de betonnen plaat onder in de schutting, tussen de palen.

De wet zegt: een vrijstaande scheidsmuur, een hek of een heg is gemeenschappelijk eigendom en mandelig als de grens van twee erven er in de lengterichting onderdoor loopt (art. 5:62 BW). In gewone taal: de schutting is van u allebei.

• Onderhoud, schoonmaken en zo nodig vernieuwen gaat op kosten van alle eigenaren (art. 5:65 BW).
• Vervangen, verhogen, een ander materiaal of weghalen: dat beslist u samen.
• Waait de schutting om, dan is het herstel een gezamenlijke zaak.

Komt u er samen niet uit, dan kunnen buurtbemiddeling of het Juridisch Loket helpen voordat het een rechtszaak wordt.

In een aaneengebouwd gedeelte van een gemeente, dus in een bebouwde wijk, kan elke eigenaar van de buurman vorderen dat hij meewerkt aan een scheidsmuur van 2 meter hoog op de grens. De eigenaren dragen de kosten voor gelijke delen (art. 5:49 lid 1 BW).

De wet spreekt letterlijk van een scheidsmuur. Hoe dat bij onenigheid uitpakt voor een schutting, beoordeelt de rechter.

• Het artikel geldt niet als een van de twee erven zelf een openbare weg of openbaar water is (lid 2). Langs de stoep of een gemeentelijke sloot kunt u de gemeente dus niet laten meebetalen.
• Buiten een aaneengebouwd gedeelte, zoals bij een vrijstaand huis in het buitengebied, valt u er meestal buiten.
• Regelt een verordening of plaatselijke gewoonte de manier of de hoogte van de afscheiding anders, dan gaat die voor. De kostenverdeling blijft volgens de wet gelijk.
• Het artikel gaat over een afscheiding van 2 meter op de grens. Wilt u een duurdere uitvoering, spreek dan vooraf af wie de meerprijs draagt.

Een vordering is een laatste stap. Een gesprek en een korte schriftelijke afspraak zijn bijna altijd sneller en goedkoper.

De grens die u in de tuin ziet, is niet altijd de juridische grens. Het Kadaster maakt dit onderscheid:

• Gebruiksgrens: de grens zoals die in de praktijk wordt gebruikt, bijvoorbeeld langs de oude schutting of heg.
• Kadastrale grens: de grens zoals die bij het Kadaster is vastgelegd toen het perceel ontstond.

Volgens het Kadaster schuift de gebruiksgrens soms op, bijvoorbeeld omdat iemand ooit een schutting zette die niet precies de juridische grens volgde. Vervangt u zo'n schutting, dan is dat het moment om het recht te zetten.

1. 1Bekijk de kadastrale kaart of de eigendomsinformatie van uw perceel bij het Kadaster. De kaart geeft een beeld; voor een exacte lijn in het terrein is een meting nodig.
2. 2Zoek vaste punten: grensstenen, oude palen of de hoek van een gebouw. Bespreek met de buren wat u allebei als grens ziet.
3. 3Zijn u en de buren het eens over een gebruiksgrens die afwijkt, dan kunt u die laten vastleggen als nieuwe kadastrale grens. Het Kadaster noemt dat grenscorrectie; het kan als beide partijen akkoord zijn en de strook niet groter is dan 100 m².
4. 4Twijfelt u, of bent u het niet eens, vraag dan een grensreconstructie aan. Een landmeter van het Kadaster maakt de bestaande kadastrale grens dan opnieuw zichtbaar in het terrein.

Zet afspraken op papier, ook als u goed met de buren omgaat. Huizen worden verkocht en herinneringen verschuiven. Een korte, ondertekende afspraak voorkomt later discussie. Neem dit op:

• Waar de schutting komt: op de grens, of op wiens grond en hoeveel centimeter ervan af. Voeg een schets toe met maten vanaf vaste punten, zoals een gevel.
• Materiaal, kleur en hoogte, en welke kant naar wie gekeerd is.
• Wie wat betaalt: het plaatsen, het afvoeren van de oude schutting en later onderhoud.
• Wie de opdracht geeft aan de plaatser en wie de offerte tekent.
• Dat er op de werkdag aan beide kanten gewerkt mag worden, en wat er met beplanting langs de grens gebeurt.
• Wat u doet bij schade, bijvoorbeeld na een storm.
• Datum, namen, adressen en de handtekeningen van alle eigenaren.

Voor schuttingpalen wordt gegraven of geboord. In tuinen kunnen kabels en leidingen liggen. Een KLIC-melding bij het Kadaster laat zien welke kabels en leidingen netbeheerders in de buurt hebben liggen.

• Graaft u met een graafmachine, dan bent u volgens het Kadaster verplicht vooraf een KLIC-melding te doen.
• Met de hand graven is niet meldingsplichtig. Toch kunt u ook met een handgrondboor een kabel of leiding raken. Het Kadaster raadt daarom aan ook dan een melding te doen.
• Een grondboor is een boor voor paalgaten, met de hand of met een motor. Bij twijfel over welk gereedschap telt als machine: doe de melding.

Vertel de plaatser vooraf wat u zelf weet over leidingen in de tuin, zoals een regenwaterafvoer, drainage of tuinverlichting. Die staan niet altijd op een KLIC-tekening.

Wij zetten elke lijn uit met een strak gespannen touw en een laser. Dat werkt alleen als vaststaat waar de lijn moet liggen. Voor de start willen wij daarom weten:

• Of de schutting op de grens komt of op uw eigen grond, en zo ja hoeveel centimeter binnen de grens.
• Of de buren akkoord zijn, en bij een schutting op de grens wie de opdracht geeft.
• Welke punten het begin en het einde markeren: een grenssteen, een gevelhoek of een bestaande paal.
• Of de oude schutting weg moet, en van wie die is.
• Of er vanaf de kant van de buren gewerkt moet worden, en of dat mag.
• Wat u weet over kabels, leidingen en drainage langs de lijn.

Wij stellen de grens niet vast. Dat doen u en de buren, of het Kadaster. Wij zetten de schutting precies op de lijn die u samen aanwijst.